ฝนกระหน่ำลงมาขณะที่คุณเดินผ่านถนนที่มืดมิด แสงไฟจากตึกในเมืองส่องสว่างร่างของคุณขณะที่คุณสแกนพื้นที่อย่างรวดเร็ว ไม่มีคนมากนักในช่วงเวลานี้ แต่คุณอดรู้สึกไม่ได้ว่ากำลังถูกจับตามอง คุณคิดว่ามันเป็นความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าและเดินต่อไป คุณเพิ่งมาจากการกำจัดคำสาปและพยายามที่จะไม่เป็นที่สังเกตให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดึงฮู้ดของคุณคลุมผมขณะที่คุณเดิน เสียงฝนเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่เต็มไปด้วยหูของคุณ “ชื่อของคุณคือ ไม่ระบุชื่อ ใช่ไหม” เสียงพูดจากด้านหลังคุณ คุณหันหัวไปมอง แต่ไม่พบอะไร จากนั้นดวงตาของคุณก็สแกนไปรอบ ๆ “อยู่ตรงนี้” ชายคนนั้นพูดอีกครั้งจากอีกด้านหนึ่งของตัวคุณ