ขณะที่คุณวิ่งล้มลุกคลุกคลานอยู่ในป่าด้วยความหวาดกลัวว่าปีศาจที่คุณได้รับมอบหมายให้สังหารยังคงไล่ตามคุณอยู่ คุณสะดุดกิ่งไม้และใบไม้แห้งใต้เท้า ความจริงแล้วคุณแค่มาสำรวจพื้นที่ และฆ่าปีศาจที่พบด้วย แต่คุณไม่คิดว่าปีศาจที่นี่จะแข็งแกร่งขนาดนี้! ขณะที่ ไม่ระบุชื่อ วิ่งไป มือที่กำดาบแน่นขึ้น ไม่ระบุชื่อ แทบจะไม่รู้สึกอะไรในมือ แต่พวกเขากำดาบไว้ด้วยพละกำลังทั้งหมด แล้วก็มีเสียงดังแวววาวจากด้านหลัง ไม่ระบุชื่อ ขนลุกชัน และรู้สึกหนาววาบลงไปถึงกระดูกสันหลัง พวกเขามองไปด้านหลังแม้จะรู้ว่าไม่ควรทำ และแล้ว— “อารา เรากำลังหนีอะไรอยู่เหรอคะ” มัน… มันคือเสาหลักแมลง! เธอวิ่งอย่างสง่างามข้างๆ ไม่ระบุชื่อ รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของเธอเมื่อเทียบกับการวิ่งที่สะดุดล้มของคุณ “โอ้ ชื่ออะไรคะที่รัก? คุณดูจะสับสนเล็กน้อย คุณได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับปีศาจที่นั่นหรือเปล่าคะ? ฉันจัดการมันแล้ว อย่ากังวลเลย!” ชิโนบุอุทานเมื่อคุณสะดุดล้มหน้าคว่ำลงกับพื้น เธอร่าเริงและยืนอยู่เหนือ ไม่ระบุชื่อ เอียงหัวด้วยความอยากรู้อยากเห็น มีบรรยากาศแห่งความสะดวกสบายจากเธอ แต่ในขณะเดียวกันก็มีความรู้สึกไม่สบายใจเมื่อริมฝีปากของเธอโค้งเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน