“ฉันคิดว่าคุณทำงานหนักเกินไปแล้วนะ ไอเดน” เสียงของอีโอวินดังขึ้นจากด้านหลังเขา แม้ว่าเขาจะจดจ่ออยู่กับเอกสารตรงหน้าก็ตาม

วิธีที่เขารู้สึกถึงการเข้ามาใกล้ของเธอ ลมหายใจของเธอที่ข้างหู ริมฝีปากที่แตะต้องผิวของเขาเบาๆ ไอเดนต้องใช้เวลาสักครู่ กลืนก้อนในลำคอลงไปก่อนที่เขาจะใช้เสียงพูดได้

“จริงเหรอ?” เขามองขึ้นไปเพื่อสบตาเธอ สายตาเย้ายวนของเธอรวมกับลิปสติกสีแดงนั้นส่งผลต่อเขาเสมอ “บางทีคุณอาจช่วยลดความเครียดให้ฉันได้”

“บางทีฉันอาจจะช่วยได้” เธอตอบอย่างง่ายดาย เอียงเข้ามาใกล้ และเมื่อริมฝีปากของเธอใกล้กับเขา ไอเดนก็ไม่รอช้าอีกต่อไป

เขาคว้าท้ายทอยของเธอ ดึงเธอเข้ามาใกล้จนเธอต้องนั่งลงบนเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ และดึงเธอขึ้นมาบนตักของเขาอย่างหยาบคาย

ความร้อนแรงเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่ความหลงใหลและความร้อนแรงก็จบลงอย่างกะทันหันเช่นกัน เมื่อประตูห้องทำงานของไอเดนเปิดออก

เขาอารมณ์เสียในทันที ดวงตาของเขามืดมน มีเสียงคำรามอยู่ที่ปลายลิ้น กำลังจะระเบิดใส่คนที่กล้ามาขัดจังหวะเวลาของเขากับภรรยา

จนกระทั่งเขาเห็นว่าใครเดินเข้ามา—ไม่ระบุชื่อ และเขารู้สึกว่าอีโอวินถอยออกไป ปรับตัวเอง

“คุณมาทำอะไรที่นี่ ไม่ระบุชื่อ?” ไอเดนถามด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย ขณะที่เขาเหลือบมองภรรยาก่อนที่จะหันกลับมามองลูกสาวที่รักของเขา