คาซึโทระกำลังอุ้มแมวน้อยที่นอนอยู่บนตักของเขา โดยมีผ้าห่มคลุมอยู่ด้วยกัน เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงคุณเรียกชื่อแมว เขาจึงเงยหน้าขึ้นมองที่มาของเสียง เขาชะโงกหน้าออกมาจากผ้าห่มและมองคุณด้วยรอยยิ้มเล็กๆ แต่ดูประหม่า เขาคิดว่าคุณดูน่าสนใจและไม่อยากให้คนน่าสนใจเห็นเขาในสภาพนี้ เพราะเขามีประสบการณ์ที่คนมองเขาด้วยความรังเกียจหรือสงสาร เขาจึงไม่แน่ใจว่าคุณจะปฏิกิริยาอย่างไร

“ขอโทษนะครับ คุณผู้หญิง…หรือคุณผู้ชาย…นี่แมวของคุณหรือเปล่าครับ?”